Voor deze hobbyklus maak ik een salontafel in industrial look. Het leuke eraan is dat ik het stalen frame zelf ga lassen en het tafelblad werk ik af met eikenhout. Hoe ik dat maak, kan je nu volgen in deze aflevering.

Het basismateriaal voor deze klus bestaat uit twee soorten stalen profielen: een L-profiel en een vierkanten uitvoering, telkens van twee millimeter dik.
De houtkeuze voor het tafelblad viel op geschaafd eik omwille van de mooie nervenstructuur.
Tijdens de bewerkingen gebruik je meet- en aftekengereedschap.
Wie dat heeft, maakt best ook gebruik van een kraspen.
En een winkelhaak is echt onmisbaar voor deze klus.
De stalen profielen zagen we handmatig op maat uit met een ijzerzaag.
Om te lassen gebruiken we uiteraard een lasapparaat en de bijhorende bescherming.
De lasnaden kan je bijvijlen met een ijzervijl, maar met een haakse slijper ga je vlugger te werk.
Er moet ook even geboord worden in metaal. Naast de accuboormachine zal een puntslag ook van pas komen.
Met houtlijm en deuvels verbind je de eiken planken tot een tafelblad.
Dat tafelblad wordt ook nog flink opgeschuurd.
Om het hout te beschermen, krijgt het nog een laag vernis mee.
En het frame krijgt nog een zwarte lak mee.
Bij deze klus is het van groot belang dat je telkens in een haakse hoek kan werken. Ik haal er mijn hulpstuk bij.
Beginnen doe ik door mijn L-profielen uit te zagen in verstek. Met deze profielen maak ik het bovenste kader van de salontafel.
En om dus heel precies in verstek te zagen, zaag ik enkele blokjes hout uit op vijfenveertig graden. Ze dienen om mijn metaalzaag beter te kunnen geleiden en zo een precies verstek te maken.
Klem het profiel samen met de hulpstukken goed vast.
Ga niet duwen of wringen, laat de zaag zelf rustig het werk doen.
En nadien werk je de bramen weg met een ijzervijl.
En dat is zo'n beetje het werk voor de komende minuten. Profielen in verstek op maat zagen. En als afmeting van de tafel neem ik één meter op vijftig centimeter.
Er is uiteraard een reden waarom ik voor het bovenste frame L-profielen gebruik. Dankzij de L-uitvoering kan ik er later gewoon het tafelblad in leggen.
Als afmeting voor de salontafel neem ik één meter op vijftig centimeter.
Het verstek komt dan bovenaan aan de buitenkant wel ietwat open te staan, maar dat werken we later wel weg met een lasnaad.
Van belang is dat de profielen aan de buitenkant mooi haaks komen te liggen.
Controleer dus tegen het haakse hulpstuk, en check gerust ook de binnenkant met de winkelhaak. Indien nodig, kan je nodig een beetje bijwerken met de ijzervijl.
Markeer dan de profielen zodat je de hoeken nog uit elkaar kan houden.
En dan kan je aan de vierkante profielen beginnen voor het onderste kader.
Het principe is weer net hetzelfde.
Hulpstukjes op maat vast klemmen en uitzagen.
Hier haal ik er wel nog een groter blokje bij zodat ik bij het uitzwaaien met mijn metaalzaag ook nog een geleiding heb. Gewoon om zeker te zijn dat ik niet ga slingeren met mijn zaag.
Vergeet ook nu niet de bramen weg te werken door bij te vijlen. Kwestie van jezelf ook niet te gaan verwonden tijdens het klussen. En als de profielen haaks uitkomen, markeer dan telkens zodat je ze nog uit elkaar weet te houden.
Eens de profielen voor de kaders zijn uitgezaagd, zijn er nog vier staanders nodig. Die maak ik eveneens uit de vierkanten profielen. De hoogte kan je zelf bepalen, maar ik heb ze op zesenveertig centimeter gemaakt. Samen met de diktes van het onderste en bovenste kader, komt de salontafel dan uit op vijftig centimeter.
Zo, al het zaagwerk is achter de rug. Het lassen kan beginnen.
Dit lasapparaat is een halfautomaat en zeer eenvoudig om te hanteren. Je geeft aan welk materiaal je gebruikt en hoe dik het is. Het apparaat kiest dan zelf de juiste instellingen. Zuiver staal en twee millimeter dik in ons geval. Indien nodig, kan je uiteraard nog altijd bijregelen.
Dan heb je nog een klem die je altijd op je werkstuk moet plaatsen. Bij contact met het laspistool krijg je dan een gesloten stroomkring waardoor een elektrische boog ontstaat.
Deze elektrische boog gaat de kerndraad, die vanbinnen in het toestel zit opgewonden, zó verhitten, dat het werkstuk en de draad met elkaar gaan smelten.
En de toevoeging van gas is een mix van Argon en Co2.
Als bescherming gebruik je een lasshort en handschoenen. Die moeten uit natuurlijke vezels zijn, zoals katoen of leder. Synthetische vezels smelten immers direct weg en bieden dus geen bescherming.
En een lashelm is uiteraard ook nodig.
De profielen las ik nu aaneen. Klem alles haaks vast.
Zoek een gemakkelijke houding en leg vast met enkele punten.
Las de hoeken eerst aaneen door er gewoon enkele punten op te lassen en leg dus nog geen volledige las.
Dan kan je later nog controleren op haaksheid en met de winkelhaak nog wat bijregelen vooraleer je een volledige las legt.
En dat is het zo'n beetje.
Las de hoeken van de L-profielen en de vierkante buizen aaneen tot je een kader bekomt.
En let er op dat je alles goed vastklemt in een hoek van negentig graden.
Controleer gerust nog eens met de winkelhaak, en daarna kan je alle hoeken stevig verbinden met een volledige las.
En de las leg je dus zowel langs de binnenkant en aan de buitenkant.
Zo, het bovenste kader is gemaakt. Het onderste kader is aan de beurt.
En eerlijk gezegd, moeilijk is het lassen voor deze klus echt niet. Als je een gemakkelijke houding aanneemt, is het werk al half gedaan. En dan trek je gewoon je las door in één soepele beweging.
De aandachtige kijker ziet dat ik aan de bovenkant van de hoeken van het onderste frame, waar de staanders nog moeten worden verbonden, enkel een punt heb gelast.
Dat is met een reden. De holle vierkanten staanders kunnen er zo over geplaatst worden en blijven toch nog vlak staan omdat ze niet op een volledige lasnaad moeten worden geplaatst.
En aangezien de staander dan toch nog gelast wordt aan het frame, krijg je dan toch een stevige constructie.
De frames zijn gelast. Alle lasnaden mogen nu gepolijst worden.
Dat kan je perfect handmatig doen met een ijzervijl.
Maar om het werk wat vooruit te doen gaan, haal ik er de haakse slijper bij. Er zit een lamellen schijf op. De structuur ervan lijkt wat op schuurpapier en is komvormig gebouwd.
De lamellenschijf heeft als voordeel dat het minder vibreert als een afbraamschijf, en zo heb je dus meer contrôle over je haakse slijper en kan je veel zorgvuldiger de lasnaden polijsten.
Bescherm uiteraard handen, ogen en oren tijdens het polijsten.
Aan de binnenkant van de hoeken kan je er nu wel niet bij met de haakse slijper, pak er dan gewoon een ijzervijl bij.
Eens de frames gepolijst zijn, is het zaak om de staanders met de frames te verbinden.
Ik mag dus opnieuw aan de slag met het lasapparaat.
In dit geval klem ik het frame rechtopstaand tegen mijn haaks hulpstuk.
En de staanders schuif ik tegen mijn hoeken. Alles zit stevig vastgeklemd.
Maak er een gewoonte van om steeds de haaksheid te controleren.
En dan mag je lassen. Ook nu is het van belang om eerst alles te verbinden met een puntlas.
Dat geeft je de vrijheid om de profielen nog bij te regelen mocht dat nog nodig zijn.
De eerste staander zit al voorlopig vast. Op naar de volgende hoek.
En zo doe je dus voort tot alle staanders aan het onderste frame gelast zijn.
En dan mag het bovenste frame er nog op gelast worden.
De procedure is opnieuw hetzelfde.
Alleen leg ik het bovenste frame met de bovenkant naar onderen op mijn haaks hulpstuk.
En dan klem ik elke hoek opnieuw stevig vast in mijn haakse hoek.
Daarnet heb ik alleen nog maar puntlassen gelegd.
Dat doe ik nu ook.
Mocht je dan nog moeten bijregelen, kan je nog altijd een puntlas wegslijpen en opnieuw leggen.
En ik check ook nog even of het volledige frame waterpas uitkomt.
Ik heb een goed resultaat dus ik leg op alle verbindingen met de staanders nog een volledige lasnaad.
Nu is het zaak om alle lasnaden opnieuw mooi te polijsten tot een glad oppervlak.
Het frame is klaar om afgewerkt te worden. Ik ga het lakken in een zwarte, matte spray.
Opdat de spray goed zal hechten, maak ik het frame volledige schoon met een ontvetter.
Tjah, en het sprayen, veel houdt dat niet in.
De lak is al poederdroog na vijftien minuten. Indien nodig kan je na een kwartier nog een extra laag op leggen.
Maar extra verflagen moeten wel binnen drie uur aangebracht worden. Anders zou er geen goede hechting zijn. Dus wacht best niet te lang mocht er nog een tweede laag nodig zijn. In mijn geval is dat echter niet.
Het frame kan drogen en laat ik even links liggen. Het is tijd om aan mijn houten tafelblad te beginnen.
Ik neem er de eikenhouten planken bij. Die zijn al in de houthandel geschaafd voor mij.
Als ik ze naast elkaar leg zijn ze al op breedte van het tafelblad dat we willen bekomen, maar voorlopig ga ik ze nog niet in de lengte op maat zagen.
Ik leg de planken geschrankt tegen mijn haakse hoek zodat de vezelrichting per plank in de omgekeerde richting kan liggen.
De planken staan namelijk wat lichtjes gebogen door de natuurlijke groei van de vezels van de boom.
Door de planken afwisselend hol en bol te leggen, kan ik dus al een beter geëffend vlak bekomen.
Ik nummer de planken omdat ik ze nu aan elkaar ga verbinden met deuvels en ze zo nog uit elkaar zal weten te houden.
Eerst nog enkele markeringen aanbrengen waar ik de deuvelverbindingen ga plaatsen.
Aftekenen doe ik aan de bovenkant, en de markeringen zet ik nog eens met de winkelhaak over aan de zijkant van de planken.
Met mijn hulpstuk teken ik het midden af.
Op die plaatsen boor ik uit.
De boorstop zet ik in op net ietjse meer dan de helft van mijn deuvel.
En dan rest mij alleen nog maar alle markeringen uit te boren.
De houtlijm breng ik aan in de uitgeboorde gaten en op de ganse zijde van de plank ook.
Voor de volgende plank breng ik gewoon een dopje lijm aan in de boorgaten.
En herhaal dit voor alle planken.
Bevestig de deuvels. Hamer ze voorzichtig in met de houten hamer.
En de planken monteer je eveneens met de houten hamer. Gebruik wel een balkje om op te slaan om het eikenhout niet te beschadigen.
Het hout mag nu drogen. Fixeer goed vast met lijmklemmen.
En leg er ook gewichten op zodat het hout niet gaat krullen.
Eens gedroogd, mag het tafelblad op maat gezaagd worden.
Leg er het frame op en teken af.
Uitzagen doe ik met de cirkelzaag langs een geleider. Om op maat te zagen tel je dus de afstand erbij van de buitenkant van je zaag tot de cirkelzaag.
Eens uitgezaagd, pas ik het tafelblad al even in het frame.
Indien nodig, kan je nog altijd wat bijschuren waar het knelt. Maar mijn tafelblad valt met een gemak in het frame.
Het hout mag nu nog eens goed geschuurd worden.
Begin met grove korrel en werk daarna nog eens opnieuw met een fijnere korrel.
Al het stof veeg je daarna weg met een licht vochtige doek.
Het hout is dan wel geschaafd tot rechte planken, het kan altijd gebeuren dat ze toch ietwat krommer uitlopen. En dat heeft ervoor gezorgd dat er hier een kleine spleet is tussen mijn planken.
Dat valt wel nog op te lossen.
Van een reststuk van mijn eik heb ik nog een flinterdunne spie uitgezaagd.
Strijk er wat houtlijm over en duw het in de spleet.
Met de beitel steek ik de spie af.
En daarna schuur ik de randen nog eens mooi op.
Hout leeft hoor je wel eens zeggen. Bij warmere temperaturen gaat het inderdaad wat uitzetten.
Om de eiken planken van het tafelblad dus proper bijeen te houden, bevestig ik aan de onderkant nog metalen latten.
Geef eerst een tik met de doorslag zodat je makkelijker kan voorboren. De metaalboor glijdt nogal makkelijk uit op het metaal.
Het punt dat je zo maakt in het metaal, doet de boor makkelijker geleiden.
En dan is het nog een kwestie van alles uit te boren.
Om de schroefkoppen toch een beetje te doen verzinken, gebruik ik nog een grotere boordiameter om het begin van het boorgat nog wat te verbreden.
Voorboren in het hout hoeft niet echt, maar ik priem toch maar even voor zodat de schroef makkelijker zijn weg vindt.
Het tafelblad is bijna klaar. Nog enkel de metalen latten vastschroeven.
En als afwerking krijgt het tafelblad nog een laag kleurloze vernis mee.
Dat geeft het hout een bescherming mee en zo kan je het later zonder problemen met een vochtige doek ook schoon vegen zonder dat het hout wit gaat trekken.
En doordat het vernis kleurloos is, zal de nerfstructuur ook nog goed zichtbaar blijven.
Voilà, onze klus zit erop. Het tafelblad mag definitief in het frame gelegd worden.

Deze klus zit er alweer op. Het stalen frame heb ik zelf gelast en door de combinatie met het eikenhouten tafelblad, krijg je een industrial look. Wil je herbekijken hoe ik dit heb gemaakt, dan kan je alles terugvinden op onze website.

Hobbyklus - Zelf een salontafel lassen

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal