Nog niet alle grote klussen in onze tuin zijn uitgevoerd. Ook de oprit en invulling van het groen kwam aan bod. Hoe we dat alweer aanpakten, volg je in deel twee van ons overzicht.

Nog zo’n klus die je zo vlug mogelijk wil afwerken: de oprit. Er zijn verschillende manieren om die op te bouwen, in ons geval verliep de opbouw als volgt: in de afgegraven bouwput leg je eerst een antiworteldoek, dan volgt de onderfundering van twintig centimeter uit betonpuin. Daarop plaats je opnieuw antiworteldoek. Daarna volgt een fundering van drainerend droogbeton van twintig centimeter dik.
Daarna volgt een gestabiliseerd zandbed, waar de klinkers rechtstreeks op verwerkt worden. De opbouwhoogte laat je zó uitkomen dat de klinkers onder de stootvoeg en DPC-folie van je gevel uitkomen, zodat overtollig vocht bij slagregen op de gevel steeds weg kan.
Elke funderingslaag dam je goed aan met de trilplaat, zodat er geen verzakkingen mogelijk zijn.
Voorzie randisolatie, zodat de ondergrond wat kan uitzetten bij temperatuurverschillen. Bij het afroepen van het gestabiliseerd zand en drainerend droogbeton, vraag je ook vertrager bij, zodat je tijd hebt om alles te vewerken.
De oprit laat je hellen, zodat het water kan vloeien. Voorzie één centimeter helling per lopende meter. Het drainerend droogbeton laat je uitharden vooraleer je aan de volgende funderingslaag kan beginnen. Voorzie folie zodat het rustig kan uitharden.
De klinkers plaatsen doe je dus rechtstreeks op het gestabiliseerd zand. Zet een meterspas uit als richtlijn, vanwaar je de opbouwhoogte bepaalt. Je zet dus de hoogte van je klinker uit met metseldraad, met daaronder een zandbed. Als je dan twee rijen naast elkaar hebt, leg je er afreilatten op. Vul aan met extra stabilise, verdeel met de hark en rei af met een grote waterpas.
Als je een groot oppervlak af hebt, kan je de klinkers gaan inleggen. Halfsteenverband zorgt voor een mooi resultaat, maar dan moet je wel per rij wat stenen op maat afkorten. Begin je eerste rij langs een lange regel, zodat je zeker bent dat je in een rechte lijn start.
Naarmate je vordert met het inleggen van de stenen, leg je planken zodat je je gewicht verdeelt, anders dreig je het gestabiliseerd zandbed terug oneffen te maken. Dan is het zaak om de stenen rij per rij in te werken.
Nadat de stenen zijn gelegd, moet je nog de voegen aanpakken. Bij grote voegen gebruik je speciaal voegmortelzand die je tussen de voegen kan borstelen. In ons geval waren de voegen zo minimaal, dat een vloeibare specie nodig was omdat die zo gemakkelijk in de voeg kon vloeien. De specie verwerk je zonder klonters, en droogt vrij hard uit. Maak dus niet te veel aan in één keer. Verdeel de voegmortel met trekkers, en net voor het product volledig is uitgehard spoel je de overtollige mortel weg met de tuinslang. Herhaal tot zolang het nodig is. Je oprit is de volgende dag al beloopbaar, maar wacht best een tweetal weken vooraleer je er de auto op kan plaatsen.

Hoe je de tuin ook indeelt, er komt altijd wel een stuk gazon in voor. Verwijder eerst de bestaande groenlaag, mogelijke steenpuin, en nivelleer het terrein. Harken klaart de klus bij kleine oppervlakken, met een overtopfrees ben je op je gemak bij grotere oppervlakken.
Om het graszaad een goede kiemstart mee te geven, werk je nog wat bodemverbeteraar in, wat zeker geen overbodige luxe is bij een zwaar grondtype als kleigrond. Het is slim om je gazon in te zaaien in het najaar, dan heb je al een stevig gewortelde grasmat het volgende voorjaar. Kijk ook naar de juiste graszadenmix. Heb je kinderen die erop zullen spelen? Neem dan sportgras. Louter een fraai gazon, dan is siergras een optie. Meststoffen dien je pas toe als het gazon er is doorgekomen, en gebruik dan organische meststof die zijn voeding geleidelijk afgeeft en dus duurzaam werkt. De bodemzuurte bijregelen doe je met kalk.

Het gras afrijden, het is voor sommigen een ontspanning na het werk. Anderen kijken er tegen op. Sowieso is het een echt gemak om te kiezen voor een robotmaaier. De machine mulcht het gras, en zelf hoef je er niets voor te doen.
Voor de installatie baken je het terrein af met een perceeldraad, zodat de robot weet tot waar hij mag werken. Hij vertrekt vanaf een laadstation, waarlangs ook een draad is gespannen zodat hij steeds zijn weg terugvindt naar zijn oplaadpunt. De perceeldraad zit verankert in de grond met haken, maar de draad zie je later niet meer zitten doordat het gras erover zal groeien. En wanneer je niet thuis bent, kan je de robotmaaier zijn programma laten afwerken, of opnieuw instellen want je kan de maaier op afstand regelen via je mobieltje.

Een tuin ontwerpen, neemt tijd en ook wat budget in beslag. Start bij aanvang al met het inplanten van de ruwe structuren zoals hagen en bomen. Die kunnen dan al een flinke groeispurt doormaken tegen dat de tuin af is.
Hagen planten is makkelijk: maak een sleuf als plantgat. Je hebt geen palen en leidraad nodig bij jonge planten. Maak het plantgat twee keer zo breed als het plantgestel, en plaats de plant ietwat dieper dan zoals hij in de pot bij de kweker zat. Verdeel bij aanplant altijd wat bodemverbeteraar. Meng het met de uitgegraven aarde in de verhouding twee op een: twee delen bodemverbeteraar op een deel aarde.
Tijdens de aanplant, of het nu droog of nat weer is, bewater je de planten al eens goed zodat de haarwortels gedrukt zijn tegen de aarde en optimaal hun voeding kunnen opnemen. Bij het verschijnen van het eerste blad, mag je beginnen extra voeding toe te dienen. De jonge haag wil je zo vlug mogelijk in vorm krijgen: top van bovenaf de scheuten, zodat de plant gedwongen wordt een dichte haag te vormen.
Bomen plant je al vanaf het begin. Plant ze niet te dicht bij je huis of tuinhuis, en vergeet niet dat hun wortels tegels of paden kunnen opduwen. Geef ze voldoende plaats. Bij de aanplant van fruitbomen let je erop of ze zelfbestuivend, of kruisbestuivend, zijn. In het laatste geval plant je dan soorten die elkaar helpen bij de bestuiving. Dien ook bodemverbeteraar toe bij fruitbomen. De fruitbomen zijn ook geënt, de entplaats moet boven de aarde uitkomen bij het planten. Na de aanplant, mag je al wat meststof toedienen. Je wil dat de boom mooi rechtop groeit: sla dus enkele palen in de grond, en veranker de boom eraan met wat binddraad. De constructie ondersteunt de kruin van de boom bij hevige wind, en dwingen de boom mooi rechtop te groeien.
De ruwe structuren zijn uitgezet qua plantgoed, dan kan je al beginnen nadenken over de opvulling van de borders. Je combineert dan vaste planten met éénjarigen. Kies opnieuw voor doordachte plaatsen, en denk na over de groeihoogtes, kleurschakering of de plant woekert of zich vlug uitzaait enzovoort ... Het plantgoed heeft er altijd deugd van om bodemverbeteraar te krijgen. Klimplanten ondersteun je. Meststof dien je toe naargelang de noden van de plant, maar gebruik steeds organische meststof omwille van zijn duurzame werking.
En ook je terras kan je vergroenen door er terrasplanten op te plaatsen.
Voorzie grote potten in kuipvorm. Als je later de bloem wil verplanten of verwijderen, zal je de kluit er makkelijker kunnen uithalen. Wielen onderaan zijn nooit een overbodige luxe: eenmaal gevuld, is de pot zwaar en zal je blij zijn dat je hem kan verrijden als hij even in de weg staat als je het terras wil schoonvegen. Laat de kuip ook draineren, maak eventueel gaatjes. Leg in de pot ook eerst een drainerende laag met steentjes of lavakorrels. Een plant staat nooit graag met zijn voeten in het water, draineren is daarom belangrijk. Kies voor een kwalitatieve potgrond, die is luchtig en houdt tegelijkertijd water voldoende vast, en bevat al de juiste verhouding voedingsstoffen waar de plant al een tijdje op kan teren. Meststof toedienen doe je dus pas later.

Water geven is essentieel voor je planten. In se geef je planten liever niet té veel water. Dan kweek je luie wortels omdat ze nooit moeite moeten doen om diep in de grond water te zoeken, ze krijgen er toch voldoende op regelmatige basis. En zo’n luie wortels zijn eigenlijk ook makkelijker vatbaar voor ziektes. Vermijd, afhankelijk van de soort, overmatig begieten. En weet ook wanneer het te droog is voor de plant, en geef dus tijdig water. Een uitgekiend irrigatiesysteem komt dus altijd van pas.
Met de gieter rondlopen, dat is eerder voor de klassieke moestuin of serre. Of je kan de tuinslang gaan aansluiten tot je voldoende meters hebt om de delen van de tuin van water te voorzien. Een systeem met minder werk is een centrale waterleidingdarm in de grond te stoppen, vanwaar je kan aftakken naar de verschillende delen van de tuin. Naast een spiraaldarm, kan je ook werken met een druppeldarm, die geleidelijk water zal afgeven, ideaal bij hagen bijvoorbeeld. Om het nog gemakkelijker te maken, is het systeem ook intelligent. Je plaatst slimme sensoren die de lichtintensiteit, de temperatuur en vochtigheid meten. Op die manier achterhaal je wanneer de planten water nodig hebben, en dit in de juiste dosering.

De tuin verandert met de jaren. Het is maar ook door in de tuin te leven dat je achterhaalt wat je er nog aan wil veranderen. En dan kan je als DHZ’er je echt gaan uitleven. Een zitplaats nodig ? Dan maak je toch gauw je eigen zitbank. Verzot op klimplanten? Las dan je eigen plantensteun of rozenboog aan elkaar. Al een moestuin ingeplant, of er net geen plaats voor? Creëer je eigen moestuinbak. Vanuit je keuken is het dan al niet meer ver lopen naar je terras om je verse kruiden te plukken. Je ziet, als klusser kan je zelf veel aanpakken, en tegelijkertijd veel centen sparen.
De droomtuin is bijna af. Er rest ons nog één belangrijke taak: de verfraaiing van de oprit. Jean toont ons in de finale aflevering hoe je dat het best aanpakt.

Zelf je droomtuin aanleggen 12.2

Wat heb je nodig

Deel je (nieuws)verhaal