In deze reeks van DIY on Wheels krijgt een Austin Cooper S uit 1964 een body off restauratie.

In de vorige aflevering werden het voorste en het achterste chassis klaargemaakt voor montage.

Man 1
Wat ik nu eerst nu ga monteren is het stuurhuis. Want als de chassis erin zitten, kan ik er niet meer bij. Ik heb het volledig opgepoetst en nagekeken. Er zit nergens speling op. Ook niet op de kogelgewrichten.

Ze draaien zeer soepel. En het is ook niet geplooid. Dat kan geplooid zijn soms na een ongeval of dergelijke.

Het stuurhuis werkt nog perfect. Ik ga het opnieuw invetten eerst en nieuwe moffels plaatsen. Bij de eerste contrôle had ik gezien dat deze gescheurd waren. Dus alles wat onderhoudsgevoelig is, ga ik vervangen aan dit stuurhuis. Maar op zich is het stuurhuis nog ok.
Dat mag wel nog eens rijkelijk voorzien worden van een verse portie smeervet.

Carl verdeelt het vet goed binnenin door het stuurhuis heen en weer te laten draaien.

Bijkomend voordeel is dat het oude en het overtollige vet er ook weer uitgeduwd wordt.

Daarna zijn de nieuwe stofhoezen of moffels aan de beurt. Ook hier weer laat Carl het stuurhuis eens draaien om de werking te controleren.

Maar aan de andere kant heeft Carl een klein probleempje.

Hier zie je dat de diameter niet klopt. Ik heb namelijk de verkeerde besteld. Deze zijn van een recenter model, ik heb er nodig van een later model, daar is de diameter iets kleiner. Deze heeft twee verschillende diameters. Dat belet me wel niet om het stuurhuis te monteren, ik kan dit later nog veranderen.

Ik zal deze ook laten zitten, dan kan er geen stof in het stuurhuis.

Ik monteer voorlopig ook al de stuurgewrichten. Ik kan deze wel nog niet opspannen want het spoor van het voertuig moet eerst nog afgeregeld worden. Dat kan pas op het allerlaatste moment, als de wagen rijdt. Maar ze moeten wel gemonteerd worden om alles te kunnen assembleren. Ik zet er dus voorlopig op. Zonder af te regelen dus.

Dat zijn trouwens nieuwe. Dat is namelijk slijtagegevoelig. En deze hebben nu ook een smeernippel. Dus ik gebruik nieuwe. Ook aan de andere kant monteer ik die voorlopig. Zonder op te spannen, gewoon om het stuurhuis compleet te houden.
Nu het stuurhuis klaar is, kan het in de Mini gemonteerd worden. Zoals je ziet komt dit achter het voorste chassis te zitten. Als de motor en het chassis er al in zouden zitten, zou dit geen makkelijk klusje zijn.

Het stuurhuis wordt gemonteerd met beugels die langs binnen in de wagen vastgezet worden. Hierbij kan je kiezen of je er een links of rechtsgestuurde Mini van maakt. Deze wagen moet zo origineel mogelijk blijven dus het stuur komt uiteraard links.

Deze span ik nog maar licht aan. Want ik weet nog niet hoe het stuurhuis gepositioneerd zal zijn. Het hangt ervan af hoe hoog of hoe laag de stuurkolom zal zitten, zie je? Nu kan deze nog bewegen. Ik zal ze licht opspannen. Maar nog niet volledig dus.
Hierna is het achterste chassis aan de beurt.

Ik kan nu het subframe monteren in de Mini.
Carl heeft hier zo zn eigen methode voor. Je ziet dat hij het gewoon is om dit alleen te doen.

Hij zet de ene kant voorlopig vast me een schroevendraaier door de boutgaten.

Daarna krikt hij het subframe op zijn plaats en doet hij hetzelfde aan de andere kant.

Pas wanneer alles goed zit, haalt hij de schroevendraaiers weg en monteert hij de bouten.

Eerst gewoon een beetje indraaien, tot alles op zn plaats zit.

Voila, en nu eerst de achterste.
Die komen door de koffer.

Het makkelijkste is om te kijken door de opening voor de benzinetank. En ik heb geluk, dit is een Cooper S dus er zit ook aan de andere kant een opening.

Alle bouten zijn nu gemonteerd, nu ga ik ze goed opspannen zodat alles vast zit.
Nu alles goed vast zit, kunnen de achterste draagarmen ook gemonteerd worden.

Nu ga ik de rechter draagarm monteren, alles aansluiten. Ik begin met het tussenstuk, met de rotule erop. Die kom hierin en daar in de veerbol.

En nu de draagarm.

Die zit al op zn plaats.

En nu de vloot erop met de vetring.
En dan de beugel die de draagarm aan het chassis vastmaakt. Deze zijn gepoederlakt, net zoals het chassis, zodat ze weer mooi en ook goed beschermd zijn.

Dan komt de veer erop, die doorloopt tot bovenaan de wielkast en in de koffer vastgemaakt wordt. Deze zorgt ervoor dat de vering niet kan doorslaan, aangezien deze hier achteraan horizontaal gemonteerd zit.

Als deze goed vastgedraaid zit, overloopt Carl ook alle andere bouten. Het gaat hier over de ophanging van de wagen, dus alles moet zeker correct opgespannen worden.

En die ga ik opspannen op 80 newtonmeter.

En de rest ga ik opspannen op 30 newtonmeter.

Voila, de ene kant is gemonteerd.
Aan de andere kant hetzelfde verhaal.

Eerst de rotule, die zit gemonteerd met en veertje.

Die wordt eerst gemonteerd.

Voila, die is ook klaar.
En zo is de ophanging achteraan klaar. Nu is de voorste aan de beurt. Zoals gezegd gaan we het chassis vooraan samen met het motorblok monteren. Carl haal er dus eerst het motorblok bij. Daar moeten nog wat kleine dingen aan gebeuren, zoals het vervangen van de bougies.

Voila, de motor is mooi geschilderd. Ik ga deze eerst nog afwerken. Dan ga ik eerst de motor op het chassis monteren en dan beide langs de onderkant van de Mini monteren. Waarom? Omdat het niet makkelijk is om dit type motor te monteren langs de bovenkant. Want dit stukje moet onder het chassis komen. En de wagen is zo mooiherpsoten dus ik ga geen enkel risico nemen en de montage langs onderen doen samen met het chassis.
Naast nieuwe bougies moet er ook nog een nieuwe temperatuursensor geplaatst worden. Deze monteert Carl met wat teflontape voor een goeie afdichting.

En nu nog de cardankoppen.
Die worden vastgezet met een moer die ook op moment moet vastgezet worden.

Met een grote schroevendraaier blokkeert hij de cardan waardoor hij deze makkelijk op het juiste moment kan aanspannen.

Ook het kleppendeksel is nog niet helemaal klaar. Daar komen nieuwe maar originele plaatjes op. Deze maken de revisie van het motorblok helemaal af.

Met popnagels of rivetten maakt Carl deze vast aan het kleppendeksel. Dit legt hij dan opzij zodat het tijdens het monteren van het motorblok zeker niet beschadigd zou worden.

Als laatste komen de motorsteunen erop samen met de trillingsdempers. Als die gemonteerd zijn kan Carl het chassis erbij halen.

Hier kan je nu goed zien dat het stuk dat uit de motor steekt, onder het chassis moet komen. Dat is dus niet evident wanneer het chassis reeds in de wagen zou zitten.

Nu kan ik de motor in zijn subframe vastmaken.

De steunen ga ik vastmaken maar niet volledig opspannen. Waarom? Omdat die motor nog niet gecentreerd is. Er komt straks bovenaan nog een beugel en ook de bediening van de versnellingsbak. Wanneer alles goed op zijn plaats zit dan span ik alles ineens op. Dat voorkomt ook trillingen in het voertuig.
Wanneer alles vastzit, mag het ensemble net voor de wagen klaargezet worden.

Daarna heffen we de body een beetje op en rollen we hem met het karretje over de motor.

Voila, het grote moment. De motor wordt weer verenigd met de Mini.
Nu kan Carl het ensemble vanaf de grond omhoog takelen tot in de motorruimte. Dat moet uiteraard zeer voorzichtig gebeuren zodat er nergens schade is.

Eenmaal de leidingen van de hyrolastische vering door de body gaan, kan het ensemble helemaal tot tot boven getakeld worden.

Wanneer het op zn plaats zit, maakt Carl het chassis zo snel mogelijk vast aan de body.

Vooraan monteert hij daarvoor de bouten die ook gebruikt worden om te takelen.

Achteraan worden lange bouten gebruikt die net naast de hydrolastische leidingen komen.

Om die te beschermen tegen lekken, worden ook eerst bussen geplaatst. Die worden dan vastgezet met bouten die tot in het chassis gedraaid worden.

En zo zit het chassis vooraan bijna helemaal vast, een belangrijke stap in de restauratie van deze Austin Cooper S.

In de volgende aflevering wordt de ophanging vooraan verder afgewerkt.

De Engelse oldtimer 20 - Monteren chassis

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal