Vandaag neem ik jullie mee op wandel in de Nationale Plantentuin in Meise, uiteraard, Meise is bekend om zijn grote serres, maar rond die serres ligt een gigantisch park, met daarin allerlei boeiende planten die zelfs in de winter interessant zijn, en die ga ik met jullie zoeken!
Dat is al een struik die heel goed opvalt, hé. Dit is een glansmispel, een Photinia, maar niet de gewone Photinia die je overal in de tuinen ziet, dit is er ene met extra mooie, rode bessen. Die bessen vormen natuurlijk een lekkernij voor de vogels als de winter aan het vorderen is, in de zomer heb je de prachtige, witte bloemtuilen. Deze struik, ja, hebben ze gewoon laten groeien, maar je kan hem echt kort houden door hem op het einde van de zomer een beetje bij te snoeien. Dan wordt ‘ie compact, en zo kan ‘ie in een kleine tuin, natuurlijk hé. De Photinia Davidii, ik vind hem prachtig.
Goh, kijk, wat dacht je van deze hier? Dit is de Japanse schoonbes, de Callicarpa Japonica. Ha, ha, de bloesem is een beetje onogenlijk, niet zo belangrijk, maar voor bijen is ‘ie heel belangrijk, als je deze struik in de tuin zet, dan help je de natuur een flink stuk, en de bessen zijn niet zo aantrekkelijk voor vogels, alleen als de winter streng en lang is, ja, dan gaan ze er op de duur ook moeten aan geloven, maar kijk eens naar die bijzondere kleur, het zou nog mooi passen in een kerststukje, vind je niet?
Ja, en je zult zeggen, deze draagt rijkelijk, maar hij kan nog rijker dragen, dan moet je er twee bij elkaar zetten, de Callicarpa gaat nog meer bloeien, gaat nog meer bessen maken als ‘ie kan kruisbestuiven, dat is een goeie tip, ook voor in de kleine tuin, want je kan hem heel goed terug snoeien, zodat ‘ie compact blijft.
Ja, dit is wat ik noem een kale schoonheid, dit is de Kale Kansenboom, of de Clerodendrum, en wat hier in de winter mooi aan is, dat zijn die prachtige bessen met rode kelkblaadjes die na de bloei zijn blijven staan. En wat er heel bijzonder aan is, dat is dat die naar – ja, echt – naar pindakaas ruiken! Het is de pindakaasboom. Dat is een veel mooiere naam dan de Kale Kansenboom. Echt een prentje! Ook voor de kleine tuin, hij wordt niet groot, zet hem ergens dicht bij het raam, zodat je ook in de winter van die prachtige bessen kan genieten. Ja, en heb je vrienden met zo’n Clerodendrum in de tuin, ja, vraag dan of je zo’n wortelscheut mag meenemen, want vanop de wortels maken zij opschietende struikjes, tientallen, kijk, dat is allemaal van dezelfde struik, het vermeerdert zich vegetatief, en zo kan je elkaar blij maken.
Ja, als je hier in de Plantentuin van Meise komt wandelen, zelfs in de winter, val je in de ene verbazing in de andere, kijk eens naar deze schoonheid hier, dat is een kwee, maar het is niet onze inheemse kwee, die kennen we wel, de kweeperen, dit is een Japanse kwee, en net als kerstballen hangen ze nog in de struik, die half wintergroen is, en deze kleine kwee, het is niet groot genoeg om er van te eten of gerechten mee te maken, maar kijk hoe mooi al die bolletjes zijn, zet het in een hoekje in de tuin, het is een plant die heel goed tegen de schaduw kan, vraagt weinig plaats, breidt zich wel goed uit, dus je moet hem wel een beetje intomen, maar ik vind het gewoon een beeldje, kijk eens naar dat geel!
Als je van bamboe wilt genieten, moet je twee dingen doen, twee dingen met ‘-op’. Opsnoeien; tot twee meter hoog, dan zie je die prachtige stengels met die knopen, in het geel, in het groen, of zelfs daar, in het zwart. En ten tweede; niet vergeten, je moet hem ook opsluiten, want de meeste bamboes, die gaan echt wel woekeren, en dat doe je best wel met die professionele opsluitband die je kan kopen, tien centimeter boven de grond, en een halve meter in de grond, en waar ze overlappen, goed aan elkaar vastmaken, maar kijk toch eens, dat wil iedereen toch, als je tuin groot genoeg is, zet er dan zo’n zwarte bamboe in …
En dit gedeelte van de Nationale Plantentuin staan er berken, en niet zomaar berken, maar berken van over de hele wereld, en deze hier komt uit de Himalaya en eigenlijk is dat wel mijn favoriete berk, kijk, ik zal hem een dikke knuffel geven. Een prachtige boom, en kijk eens naar de bast, want dat vind ik nog de beste blikvanger, zeker in de winter, heb je zo’n berk ergens in de hoek van je tuin staan, akkoord, je tuin mag niet te klein zijn, maar dan kan je genieten van die prachtige bast die afschilfert, en kijk, onder de oude bast komt er een heel mooie witte tevoorschijn. En dan zie je die prachtige dwarsstrepen hier, die lenticellen, dat zijn ademhalingsopeningen in de bast, en ja, zo heeft deze boom winter en zomer, en herfst, iets te bieden. Het is de Himalayaberk, want in de Himalaya en Noord-India komt ‘ie in het wild voor. Heel bijzonder, hij begint ook heel laag te vertakken, het is al een oude boom, deze hoor!
En dit is ook één van mijn absolute lievelingsbomen, het is de Tibetkers, prachtige bloei in de lente, vruchten voor de vogels, maar kijk eens naar die bast in de winter, die nogal ruwe ademhalingsplaatsen, die zo horizontaal gerangschikt zijn, en daar tussenin, tussen die afgebladderde bast heb je koperkleurige, mahoniehoutkleurig – heel glad – deze structuren, nu ja, je moet er aankomen, het is echt prachtig. Heb je plaats in de tuin, zet er zo een, of als je het graag zelf voelt, kom hier maar eens wandelen, hé.
Het hoeven niet altijd grote bomen te zijn, kijk, dit is een bramensoort uit Tibet, het is de Tibetaanse braam, de Rubus Thibetanus, en wat is hier nu zo bijzonder aan, wel deze braam heeft niet alleen mooie bloemen voor de bijen, en lekkere bessen ook, maar kijk eens naar die takken, die zijn een beetje roodachtig, dat is al mooie, oei, oppassen voor de stekels, maar op de oudere takken komt er een witte laag, het lijkt wel alsof het bevroren is, precies een witte, poederachtige rijplaag, zo, en dat maakt de schoonheid uit van deze plant, deze rubus, deze braam, staat heel mooi solitair, ook in grote groep is ‘ie heel mooi, en is ook heel makkelijk te vermeerderen door winterstekken te nemen, de Tibetaanse braam, die zie je niet zoveel hoor, maar ze zijn te koop bij de betere handelaar.
En wat denk je van deze schoonheid hier, het is een esdoorn, maar geen gewone esdoorn, z’n schors komt er afgebladderd, iedere winter opnieuw, net als papier. Kijk, daarom heet ‘ie ook de Papierschorsesdoorn – ha ha – een Acer Griseum, maar veel griseum, veel grijs is er niet aan, want het is echt heel mooi kaneel tot koperkleurig, tot zelfs mahoniekleurig, ja, het nodigt echt uit om eraan te komen, ik vind dat prachtig. Je voelt echt de kracht van deze boom, de Papierschorsesdoorn. Vrij groot ook hoor, wat een beeldje!
De kardinaalsmutsen vormen een hele mooie groep binnen de wereld van de planten, van de struiken, en heel interessant voor de tuin omdat ze meestal vrij klein blijven. Je hebt de inheemse soort, zoals deze hier, de gewone kardinaalsmuts, die is mooi, maar kijk daar eens, dat is een andere variëteit, uitheems, hoe mooi die van kleur is.
Ja, deze variëteit heet Hamiltonianus, dat is ook een Kardinaalsmuts, maar eentje die veel rijker bloeit, en waarvan de bessen veel langer aan blijven, en eigenlijk ook wel mooier roze gekleurd zijn dan bij de gewone inheemse, Europese Karidnaalsmuts. Ja kijk, hij wordt niet groter dan dit, dus in een redelijke tuin kan ‘ie best staan. Heeft geen verzorging nodig, en je kunt er heel de winter van genieten. Prachtig, toch?
Ziezo, ik hoop dat jullie heel wat inspiratie hebben opgedaan tijdens deze wandeling door de Nationale Plantentuin in Meise, en wil je nog meer zien, wil je nog meer stelen met je ogen, want dat mag hier, kom dan gerust eens kijken, tot de volgende!

WINTER WONDERLAND IN EIGEN TUIN

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal